ลูกข้าวนึ่ง - จรัล มโนเพ็ชร

 

วันพุธที่ สิบสี่ มกราคม พ.ศ.สองห้าห้าหนึ่ง

ขณะนี้เวลา สองทุ่มสี่สิบสองนาที

 

หลังจากได้ไปเที่ยวมาช่วงปีใหม่ แล้วก็เพิ่งจะคิดได้ว่าเราก็มีรูปสวยๆอยู่

ก็อยากจะแบ่งปันให้เพื่อนๆ ได้ดูกัน  

วันแรก 31 ธ.ค. 2551 

 

คิดว่าน่าจะเป็นแม่น้ำกก ไม่แน่ใจเหมือนกันค่ะ เป็นทางผ่านไป ดอยช้าง

ทางขึ้นดอย ผ่านหมูบ้านชาวดอยด้วยค่ะ 

 

ที่พักเตรียม นับถอยหลังของเรา ออกจะคับแคบไปสักเล็กน้อย เ พราะเรามากันต้อง 9 คัน --*

ตะวันตกดินแล้ว..

หมอกเต็มเลย หนาวมั่กๆเลยค่ะ 

วันที่ 1 ม.ค. 2552 

เช้ามาเราเดินทางไปดื่มกาแฟดอยช้างค่ะ มีบริการให้ดื่มฟรีด้วย และมีชาด้วยค่ะ ข้างในมีนิทรรศการเกี่ยวกับกาแฟ แมคคาเดเมีย และ เกาลัดด้วยค่ะ เพราะที่ดอยนี่ เขาปลูกค่ะ 

 

ดอกพญาเสือโคร่งค่ะ ชอบมากเลย เขาว่าเหมือนดอกซากุระ ก็เลยเรียกกันว่า ดอกซากุระเมืองไทย

ต้นพญาเสือโคร่งเยอะมาก สีชมพูเต็มเลย

เราบริจาคเสื้อผ้าและสิ่งของอุปโภค บริโภคให้เด็กๆ ชาวดอยด้วย

กะหล่ำปลีสีม่วง กินได้ด้วย แต่ไม่เคยกิน อันนี้อยู่ที่ดอยช้างค่ะ

 

เราเดินทางไปต่อที่ดอยวาวีค่ะ ปลูกชาเต็มเลย

เราตกลงจะพักกันที่ดอยวาวีค่ะ และนี่เรามาซื้อของที่ตลาดกัน ในรูปคือ ข้าวปิ้งค่ะ อร่อยดีค่ะเหมือนเอาแป้งมาปิ้งข้างในเป็นเหมือนน้ำหวานค่ะ อันละ 5 บาท ถัดไปเป็นหัวใชเท้าที่ใหญ่มาก มีอยู่อันหนึ่งเหมือนรูปอุ้งตีนหมีเลย และที่ตลาดนี่เอง ทีมของเราคนหนึ่งได้ลืมกระเป๋าสตางค์และโทรศัพท์มือถือเอาไว้ เช้ามาเพิ่งนึกออกค่ะปรากฎว่าเช้ากลับมาเอา เขายังเก็บไว้ให้ค่ะ ตอนแรกคิดว่าคงไม่ได้แน่ๆ แต่คนที่นี่น่ารักจริงๆ เราคงมองโลกในแง่ร้ายมากเกินไป -*-

ที่จริงแล้วพระอาทิตย์เล็กนิดเดียวเอง มันอยู่ในมือเราได้สบายๆ อิอิ

ตกกลางคืนนั่งคุยกันท่ามกลางอากาศที่หนาวเหน็บค่ะ

2 ม.ค. 2552 

ที่พักที่เราไปพักเป็นของ อบต.ดอยวาวีค่ะ มีคนดูแลชื่อ ลุงแอ๊ด M16 เมื่อก่อนเป็นตำรวจตะเวนชายแดนค่ะ คุณลุงตลกดี ตอนกลางคืนมานั่งร้องเพลงสมัย 14 ตุลา กับพ่อเราด้วย ตอนเช้ามีการเคารพธงชาติค่ะ 

ออกเดินทางจากดอยวาวี มาที่วัดร่องขุ่นค่ะ สวยมากเลย ไม่ได้มาหลายปีแล้ว สร้างมาใหม่ขึ้นเยอะเลย แต่ไม่ได้เข้าไปดูในโบสถ์เลย คนเยอะจริงๆ อ.เฉลิมชัยถึงกับออกปากไล่แต่ตลกดีค่ะ 55 

 

ทองทั้งหลังนี่คือห้องอะไรให้ทาย..มันคือห้องสุขาค่ะ คนเยอะมาก เลยไปเข้าที่มันเป็นห้องธรรมดาๆ ข้างหน้าค่ะ

 

เป็นทางขึ้นโบสถ์ค่ะ มีมือมาจากคนที่ตกนรกค่ะ ถ้าจำไม่ผิด อ.เฉลิมชัยบอกว่าก่อนจะเดินทางไปถึงสิ่งที่ดีๆงาม ก็อาจจะมีมารมาผจญได้ อยู่ที่ว่าเราจะผ่านมันไปได้ไหม 

สวยจริงๆ มาที่นี่ เหมือนมาสวรรค์เลย (พูดเหมือนเคยไปสวรรค์ยังงั้นแหละ)

อาจารย์เท่ห์จังค่ะ 

 

3 ม.ค. 2552 วันสุดท้ายแล้ว ไม่อยากกลับเลย

กลางคืนเราพักที่ บ่อน้ำผุร้อนผาเสริฐค่ะ ตอนเช้ามีพระมาบิณฑบาตรด้วย ใส่บาตรต้อนรับปีใหม่ซักหน่อย

 

เดินทางต่อไปยัง เชียงรายดอกไม้งาม จัดเกือบอาทิตย์หนึ่งค่ะ ดอกทิวลิปละลานตามาก เหมือนอยู่นิวซีแลนด์เลย (จริงๆ แล้ว ทิวลิปเขาปลูกมากที่สุดที่ไหนอ่ะค่ะ ไม่แน่ใจเหมือนกัน)

อีกสักรูป 

ลิลลี่ สีชมพู

อุทยานกล้วยไม้ พ่อเราคงชอบมากที่สุด เพราะรักกล้วยไม้เหลือเกิน

ต้นคริสต์มาสแดงแจ๋ ตัดกับ ต้นดาวเรื่องเหลืองอ๋อย สวยอ่ะ

ประติมากรรมจากดอกไ ม้และกะหล่ำปลีสีม่วง สวยงามมากมาย

ลิลลี่สีเหลือง ที่จริงที่งานนี้มีอยู่หลายสีค่ะ เช่น สีขาว สีแดง สีม่วง 

คงจะหมดแต่เพียงเท่านี้แหละค่ะ ที่จริงภาพมีเกือบสี่ร้อยรูป แต่ว่า จะเอามาลงหมดก็กระไรอยู่ --"

ขอบคุณ สำหรับการรับชม เอื้อเฟื้อภาพโดย แชมป์ ณ ม.เกษตร

 

 

 

.........................

 

เก็บตกค่ะ

 

หน้าน้องสาวเจ้าของบล็อก ได้อารมณ์ไหมค่ะ 55 

 

ในบรรดาเด็กมีอยู่สามคนที่ขยันเล่นเกมส์อย่างมาก น้องฟลุค ฟิว และ ฉัตร นิ่งเป็นหลับขยับเป็นเล่นเกมส์

 

นี่คือภาพยืนยัน ว่าอาคารสีทอง คือ ห้องน้ำจริงๆค่ะ --*

 

มีเจ้าของบล็อกโผล่มานิดหน่อย กินอย่างเอร็ดอร่อยเลย บราวนี่ อร่อยจริงๆ อยากกินอีกจัง แง่มๆ

 

 

 

 



edit @ 14 Jan 2009 22:04:23 by Sunflower Girl

Comment

Comment:

Tweet

สวยมากค่ะ

อากาศน่าหนาวเนอะ

แต่ว่าคนก็น่าจะเยอะเหมือนกัน
เมืองท่องเที่ยวนี่เนอะ

big smile

#1 By -Be!oved & Love!ess- on 2009-01-15 22:28