030: พี่สาว*

posted on 22 Feb 2009 22:07 by patsita in Love

อาจเพราะ - Cocktail

วันอาทิตย์ที่ ยี่สิบสอง กุมภาพันธ์ พ.ศ. สองห้าห้าสอง

ขณะนี้เวลา สี่ทุ่มหกนาที

 

เอนทรี่นี้ไร้สาระ.. ออกไปเถอะค่ะ ถ้าไม่อยากเสียเวลา

 

 

และแล้วฉันก็กลับมาที่นี้อีกครั้ง.. ฉันไม่ได้อยากมาที่ตรงนี้เลย

ที่นี้มีแต่เศษซากของความทรงจำ.. คราบน้ำตาและเสียงสะอื้น

ฉันเคยเชื่อ.. เชื่อว่าถ้าเราทำดีกับใครสักคน.. ถ้าเราทำทุกๆอย่างเพื่อให้เขามีความสุข

แต่ทฤษฎีนี้ไม่เห็นผลหรอกค่ะ.. สำหรับคนอื่นอาจจะใช่.. แต่สำหรับคนๆนี้

คนที่ไม่เคยเข้าใจในความรู้สึก.. ถึงแม้จะเข้าใจแต่ก็ทำเป็นไม่เห็น

คนที่เย็นชา.. ไม่เคยใส่ใจหรือแคร์ในความรู้สึกดีๆที่มีให้

คนที่เขามอบหัวใจทั้งหมดกับคนที่ซ่อนอยู่ในใจของเขา

น่าเสียใจ.. ที่ฉันไม่รู้ตั้งแต่แรกว่าเขารักคนอื่นอยู่.. ฉันน่าจะรู้

ถ้าฉันรู้.. ฉันจะไม่ทำอะไรที่มันทำให้เขามีความสุขแต่ฉันต้องเจ็บปวด

บ่อยครั้งที่เฝ้าถามตัวเองว่า.. ทำไปให้ได้อะไรขึ้นมา

แล้วก็มีเสียงหนึ่งตอบกลับมาว่า.. หวังว่าสักวันเขาจะเห็นใจเราบ้าง 

แต่ทั้งหมดที่เกิดขึ้นมันก็เป็นเพราะตัวฉันเองนั้นแหละ

ที่กระโจนเข้าไปในดงหนามนี่เอง.. เห็นอยู่ว่ามันจะต้องเจ็บ

แต่ก็ยังดันทุรังหวังว่าหนามนั้นจะแปรเปลี่ยนเป็นดอกไม้สวยงาม

 

สูญเปล่า.. ไร้ค่า.. เหนื่อยล้า.. ทรมานอย่างที่สุด

ถ้าถามว่ารักเขากับรักตัวเอง.. รักใครมากกว่ากัน

ก็คงต้องตอบว่ารักตัวเองมากกว่า.. อยากให้ตัวเองมีความสุข

เพราะฉะนั้น.. สิ่งที่ทำได้ดีที่สุดตอนนี้.. คือการตัดใจ

แม้ว่ามันจะยากเย็นสักแค่ไหน.. แม้ว่ามันจะทรมานเท่าไร

ฉันจะต้องผ่านมันไปให้ได้

 

ทำไมไม่เห็นมีใครที่หวังดีกับฉันจริงๆเลยสักคน

แต่ละคนที่เข้ามา.. ก็หวังแต่เพื่อให้ตัวเองมีความสุขไว้ก่อน

หรือฉันต้องอยู่คนเดียว.. อยู่คนเดียวคงดีกว่า

ไม่ต้องเสียน้ำตา.. ไม่ต้องเหนื่อยใจอะไรทั้งสิ้น

 

รักตัวเองได้ไหม

กลับมาเถอะ.. อย่าใจอ่อนอีก..

เราเป็นได้แค่พี่.. พี่สาวที่แสนดีเท่านั้นเอง

อย่าลืมซะล่ะ.. พี่สาว 

Comment

Comment:

Tweet

การพบกันเป็นจุดเริ่มต้นของการจากลา


ต้องเตรียมใจค่ะ

คนที่จะทำให้เราทุกข์ และเศร้าใจ

นั้นก็คือตัวเราค่ะ ไม่ใช่ใครที่ไหนเลย

#2 By Give me More ~~ HeaRt ~~ on 2009-02-24 20:22

เราไม่ได้ทุกข์ เพราะรักจากไป
แต่เราทุกข์ เพราะรักยังคงอยู่ต่างหาก

มีความสุขกับชิวิตกันดีกว่าจ้า cry